The sticky smell of the days-ago-cut grass and the joyful chatting of sparrows lift me almost at the surface. Lazily, I opened my eyes, orange-red clouds bloom in the horizon. The sun is diving in a cloud-hole, a warm tickle on my branch’s toes. In a yawn my back, hands and every single toe gets stretched. Suddenly, I scream "OOOuch", as fif a sharp wave run from my knees to my top. Puzzled, I wonder, what did I do last night...
(To be continued soon. A slight delay due to rain, it lets Branchia’s words flow away )
******************************
Η μυρωθκία του κομμένου από μέρες γρασιθκιού τζαί τα ορεξάτα τραγούδια των στρούθων μ’ ανεβάζουν σχεδόν στην επιφάνεια. Ανοίγω τα μάτια μου, πορτοκαλο-κόκκινα σύννεφα στον ορίζοντα. Ο ήλιος τρυπώνει σε μια χαραμάδα σύννεφων τζαι καρκαλλιά τες δακτυλιές μου. Μ’ ένα χασμουρητό τεντώνει η πλάτη μου, τα χέρια τζαι το κάθε μου δακτυλούι. Ωσπου σύρνω μια τσιριλιάν "Άααααου". Λές τζ’ ένα κύμα με κρούσε που το γόνατο ως τη μούττη. Συγχυσμένη απορώ, τι ν’ καμα έχτες τζαι τραβώ τωρά?
(Η συνέχεια συντομα. Μικρή καθυστέρηση λόγω βροχής, οι σκέψεις της Κλάδιας βουρούν τζαι σιωνόνουνται πριν γράφτουν)
Photos by Katerina Katerfly